Phoebe Bridgers | Lost Weekend
Lost Weekend is Phoebe Bridgers' eerste album sinds haar Grammy-genomineerde tweede album, Punisher, dat in 2020 werd uitgebracht.
Toen haar veelgeprezen debuutalbum Stranger in the Alps ongeveer een maand na haar 23e verjaardag uitkwam, werd er veel gesproken over haar ongebruikelijk rijpe songwritingtalent. Punisher werd vrijwel universeel geprezen als het bewijs dat ze haar enorme potentieel had waargemaakt – een intelligent, boeiend, weloverwogen en tegelijkertijd spannend album van een artiest wier buitengewone vaardigheden als songwriter nu werden geëvenaard door een goed ingespeelde liveband en een meer genuanceerd en gedurfd geluidsbeeld.
Maar luisteraars die Lost Weekend opzetten, kunnen een album verwachten dat nieuwe kanten van Bridgers als songwriter laat zien. Zij bevindt zich op het hoogtepunt van haar artistieke niveau en verfijnt veel van de thema's en muzikale benaderingen die eerder haar werk kenmerkten, terwijl het album onderweg ook verschillende spannende verrassingen biedt.
In september 2017 bracht Phoebe Bridgers haar debuutalbum, Stranger in the Alps, uit via platenlabel Dead Oceans, en de release stuurde schokgolven door de indie-wereld. Het album werd overladen met lof van toonaangevende muziekmmedia zoals Pitchfork, NME en Rolling Stone, die snel haar unieke vermogen opmerkten om intieme, overwegend akoestische folkelementen te combineren met hartverscheurende en gedetailleerde teksten. Het album vestigde haar onmiddellijk als een van de grootste nieuwe namen in de Amerikaanse muziekscene, en het legde de basis voor het intieme en atmosferische gitaargedreven geluid waar ze vandaag zo bekend om staat.
De wereldwijde sensatie en Grammy-regen met Punisher
Waar het debuutalbum een succes was in indie-kringen, overtrof de opvolger Punisher uit juni 2020 alle verwachtingen en werd een gigantische, wereldwijde doorbraak. Uitgebracht middenin de isolatie van de coronapandemie, raakten de thema's van het album over apocalyps, angst, nostalgie en persoonlijke afstand een collectieve snaar bij luisteraars over de hele wereld.
Muzikaal was Punisher veel ambitieuzer, gelaagder en experimenteler dan zijn voorganger. Van de energieke, door blazers aangedreven hitsingle "Kyoto", die gecompliceerde familierelaties behandelt, tot het monumentale, chaotische en apocalyptische slotnummer "I Know the End", werd het album uitgeroepen tot een meesterwerk. Het stond bovenaan talloze lijsten van de absoluut beste releases van het jaar en leverde Bridgers maar liefst vier Grammy-nominaties op in 2021 – waaronder in de prestigieuze categorieën Best New Artist, Best Rock Performance en Best Alternative Music Album.
Door critici geprezen supergroepen en sterrenrijke samenwerkingen
Naast haar monumentale solocarrière is Phoebe Bridgers minstens even bekend om haar onvermoeibare verlangen om samen te werken binnen de branche. Ze is een zeer centraal onderdeel van de populaire indie-supergroep boygenius (samen met leeftijdsgenoten Julien Baker en Lucy Dacus). Het trio bracht in 2018 een gelijknamige EP uit, en in 2023 brachten ze het massale full-length album 'the record' uit, dat een gigantisch succes werd, de hitlijsten aanvoerde en meerdere Grammy-prijzen won. Daarnaast vormde ze in 2019 het duo Better Oblivion Community Center samen met een van haar grote idolen, Conor Oberst van Bright Eyes.
Bridgers' zang en muzikale gevoel zijn een van de meest gewilde 'valuta's' in de moderne muziek geworden, wat heeft geleid tot grote samenwerkingen met enkele van 's werelds absoluut grootste sterren. Ze heeft onder andere een duet gezongen met Taylor Swift op de hit "Nothing New" van 'Red (Taylor's Version)', verscheen op nummers met SZA ("Ghost in the Machine"), Lorde en Lana Del Rey, en heeft daarnaast veelvuldig bijgedragen aan releases met The National, The 1975 en Noah Kahan.
Om iets terug te geven aan de scene die haar grootbracht, richtte ze in 2020 haar eigen platenlabel op onder Dead Oceans, genaamd Saddest Factory Records. Hier fungeert ze als mentor en uitgever voor een nieuwe generatie van innovatieve en grensverleggende artiesten zoals Muna en Claud, wat haar enorme belang voor de ontwikkeling van de moderne muziekindustrie onderstreeft.