Donna's iconische en baanbrekende anthem 'Love To Love You Baby' werd voor het eerst uitgebracht in Nederland in juni 1975 als 'Love To Love You', voordat het wereldwijd opnieuw werd uitgebracht in november 1975 onder de nu-beroemde titel na haar contract bij Casablanca Records. De single bereikte in 1976 nummer 2 in de Amerikaanse Billboard Hot 100 Singles Chart. Ironisch genoeg werd het van de nummer 1 positie gehouden door Paul Simons '50 Ways To Leave Your Lover', hoewel Donna wel een maand lang bovenaan de Billboard Dance Club Songs chart stond.

De titel lenend van de hitsingle, werd Love To Love You Baby het eerste album dat Donna uitbracht voor het label van Neil Bogart en klom het naar nummer 11 in de Billboard Albums Chart.

In de daaropvolgende drie jaar volgden de albums snel — A Love Trilogy, Four Seasons Of Love, I Remember Yesterday, en Once Upon A Time... — waarmee Donna Summers status als wereldwijd icoon werd bevestigd. Ze behaalde nog zes Amerikaanse Top 30-albums, waaronder twee nummer 1-albums: Live And More, met de epische 17 minuten durende 'MacArthur Park Suite', en Bad Girls. Elk van deze albums bevatte nummers die de tand des tijds hebben doorstaan.

Vers van het succes van zijn geprezen boek met Alice Harris, A Night At The Disco, heeft Christian John Wikane een gloednieuw essay van 3.500 woorden geschreven voor deze collectie, gebaseerd op interviews met Donna, Bruce Sudano, Pete Bellotte, Pattie Brooks, Alec R. Costandinos, Leroy Gómez, Steve Greenberg, David Hodo, Cecil Holmes en Bernie Worrell.

Donna Summers muziek blijft even relevant als altijd, recentelijk benadrukt toen Alysa Liu een medley uit de 'MacArthur Park Suite' — inclusief 'One Of A Kind' en 'Heaven Knows', de laatste opgenomen met Brooklyn Dreams — gebruikte tijdens haar gouden medaille winnende vrije kür op de Olympische Spelen van 2026.

Donna Summers muzikale nalatenschap blijft wereldwijd resoneren, radiostations en televisie-uitzendingen vullend decennia na haar doorbraak.