Met een mix van hypnotische synthpop, hedonistische clubenergie en brutaal eerlijke songwriting verkent Estrus thema's als vrouwelijkheid, identiteit, verlangen, zelfdestructie, familiale spanningen en emotionele tegenstellingen. Tove Lo heeft de albumtitel beschreven als een beeld van “een dier in bronst” — iets instinctiefs, impulsiefs en onmogelijk volledig te controleren — wat een album weerspiegelt waarin lichaam en geest constant elk hun eigen kant op trekken. In plaats van eenvoudige conclusies te bieden, omarmt het album onzekerheid en emotionele overbelasting, gedreven door wat zij zelf noemt “a lot of feelings, no solutions”.

Gemaakt samen met de jarenlange samenwerkingspartner Ludvig Söderberg — die Tove Lo beschrijft als “de andere helft” van zichzelf creatief — evenals de producers Elvira Anderfjärd en Luka Kloser, markeert het album een voortzetting van het angstloze alternatieve popgeluid dat haar carrière heeft gedefinieerd, terwijl het nog dieper ingaat op kwetsbaarheid en instinctgestuurde songwriting. Geïnspireerd door grensverleggende Scandinavische popartiesten zoals Robyn balanceert Estrus explosieve hooks met emotionele rauwheid en omarmt het chaotische in plaats van het te bestrijden.