Lykke Li | The Afterparty
De Zweedse indiepopsensatie Lykke Li heeft officieel haar zesde studioalbum aangekondigd, getiteld "The Afterparty".
Vier jaar na de intieme en lo-fi release "EYEYE" markeert het nieuwe album een omslag voor Li, van "liefdesverslaving" naar wat ze omschrijft als haar existentiële tijdperk. Het album werd geschreven in Los Angeles en opgenomen in Stockholm met een 17-koppig strijkorkest. Het is een filmische reis door de nacht die het gevoel van hopeloosheid transformeert in een vorm van wraakviering. Een confrontatie met sterfelijkheid, hedonisme en vergankelijkheid.
Muzikaal gezien wijkt "The Afterparty" af van het minimalisme van haar eerdere werk en kiest voor een maximalistisch popgeluid met apocalyptische bongotrommels, pakkende refreinen en een waterval van discostrijkers – perfect geïllustreerd door de eerste single "Lucky Again", die een sample bevat van Max Richters herinterpretatie van Vivaldi's De Vier Seizoenen.
De vinylversies van het album bevatten een prachtig boekje van 20 pagina's.
Een bepalende muzikale architect achter de moderne alt-pop.
Lykke Li is al bijna twee decennia een hoeksteen van de wereldwijde indiepopscene en heeft een discografie opgebouwd die gekenmerkt wordt door emotionele rauwheid en sonische vernieuwing. Sinds haar doorbraak eind jaren 2000 heeft de Zweedse singer-songwriter de vluchtige trends van de mainstream radio links laten liggen en een geluid ontwikkeld dat zowel avant-garde als zeer herkenbaar is. Ze is er steeds in geslaagd de kloof tussen conceptuele kunst en kwetsbare pop te overbruggen en heeft een generatie artiesten beïnvloed die sfeer en esthetische precisie boven traditionele genre-grenzen stellen. Door haar werk consequent te centreren rond de "existentiële" diepte van de menselijke ervaring, heeft ze moderne melancholie getransformeerd tot een gevierde kunstvorm.
Van indie-doorbraak tot wereldwijd icoon
De carrière van Lykke Li is gekenmerkt door een reeks baanbrekende releases die de verwachtingen voor Zweedse popartiesten hebben herdefinieerd. Haar debuutalbum uit 2008, "Youth Novels", introduceerde een eigenzinnige, minimalistische percussiestijl en "zoete, ijle zang" die meteen de aandacht trok van internationale critici. Het was echter haar tweede album, "Wounded Rhymes", dat haar status als wereldster definitief vestigde. Met de donderende, tribale ritmes van "Get Some" en de hit "I Follow Rivers" werd het album een culturele mijlpaal. Vooral dat laatste nummer, met name door de vele remixen, domineerde de Europese radio en geldt nog steeds als een bepalend element van de alternatieve popcultuur van de jaren 2010.