Richard Barbieri blijft een van de meest markante stemmen in de moderne muziek. Als een van de belangrijkste architecten van de synthesizerrevolutie van eind jaren 70 en 80 met David Sylvians artrockensemble Japan, verlegde zijn visionaire programmering de grenzen van de elektronische muziek en liet hij een blijvende indruk achter op artiesten als The Human League en Duran Duran, maar ook op Gary Numan en Talk Talk. Zijn daaropvolgende en voortdurende lidmaatschap van Steven Wilsons legendarische progressieve groep Porcupine Tree – met albums als 'In Absentia' (2002), 'Fear Of A Blank Planet' (2007) en meest recent 'Closure/Continuation' (2022) – heeft zijn status als een van de meest intuïtieve en unieke muzikanten van zijn generatie verder versterkt.