Flea | Honora
Na een carrière van bijna vijf decennia (en nog steeds volop actief) als een van de meest toonaangevende rockbassisten van zijn generatie, brengt Flea op 27 maart 2026 zijn eerste volledige soloalbum, Honora, uit via Nonesuch Records. Tijd en ruimte hebben hem eindelijk de kans gegeven terug te keren naar zijn eerste muzikale liefdes: jazz en de trompet. Het album bevat zang van Flea zelf, evenals vocale bijdragen van vrienden Thom Yorke en Nick Cave. Flea werkte eerder samen met Thom Yorke aan het door critici geprezen, maar kortstondige project Atoms for Peace, meer dan tien jaar geleden.
Voor Honora, vernoemd naar een geliefd familielid, componeerde en arrangeerde Flea de muziek en bespeelt hij zowel trompet als basgitaar. Hij wordt bijgestaan door een eliteteam van moderne jazzvisionairs: albumproducer en saxofonist Josh Johnson, gitarist Jeff Parker, bassist Anna Butterss en drummer Deantoni Parks. Mauro Refosco (David Byrne, Atoms for Peace) en Nate Walcott (Bright Eyes) leverden eveneens een bijdrage – naast vele anderen.
Het album bestaat uit zes originele nummers – waaronder één geschreven door Flea, Josh Johnson en Thom Yorke – evenals interpretaties van composities van George Clinton en Eddie Hazel, Jimmy Webb, Frank Ocean en Shea Taylor, en Ann Ronell.
![Cover for Flea · Honora (LP) [Limited Indie Exclusive Red Vinyl edition] (2026)](https://imusic.b-cdn.net/images/item/original/588/0075597893588.jpg?flea-2026-honora-lp&class=scaled&v=1768393870)
Flea (geboren als Michael Peter Balzary) is een van de meest herkenbare bassisten in de geschiedenis van de rockmuziek. Met zijn explosieve spel, compromisloze energie en vermogen om funk, punk, rock en psychedelische elementen te combineren, is hij een drijvende kracht geweest achter een van 's werelds meest succesvolle bands, terwijl hij tegelijkertijd een carrière heeft opgebouwd die veel verder reikt dan één genre.
Zijn naam is onlosmakelijk verbonden met de Red Hot Chili Peppers, die hij begin jaren tachtig in Los Angeles mede oprichtte. De eerste releases van de band werden gekenmerkt door rauwe punkenergie en funk-geïnspireerde baslijnen, maar het was met hun doorbraakalbum Blood Sugar Sex Magik (1991) dat Flea en de rest van de band echt wereldwijd doorbraken. Het album – met nummers als "Give It Away" en "Under the Bridge" – toonde een nieuwe volwassenheid in hun songwriting en dynamiek, waarbij Flea's bas zowel agressief, melodisch als emotioneel kon zijn.
In de jaren die volgden, bleven de Red Hot Chili Peppers hun stijl ontwikkelen op belangrijke albums zoals Californication (1999), By the Way (2002) en het dubbelalbum Stadium Arcadium (2006). Hier werd duidelijk dat Flea meer was dan alleen een ritmische basis: zijn baslijnen fungeerden vaak als melodische tegenpunten die de nummers diepte en karakter gaven. De combinatie van technische virtuositeit en intuïtief muzikaal talent maakte hem een enorm rolmodel voor bassisten wereldwijd.
Naast zijn werk bij de Red Hot Chili Peppers heeft Flea altijd nieuwe muzikale wegen bewandeld. Hij was betrokken bij een breed scala aan nevenprojecten en samenwerkingen, waaronder Atoms For Peace met Thom Yorke, dat zich richtte op meer elektronische en ritmische muziek. Hij maakte ook deel uit van de supergroep Rocket Juice & The Moon met Damon Albarn en Tony Allen, een project dat inspiratie putte uit afrobeat, funk en psychedelische rock. Daarnaast waren er kortere, maar belangrijke periodes bij bands als Jane's Addiction en Antemasque.
Flea's muzikale nieuwsgierigheid reikt verder dan de elektrische basgitaar. Door de jaren heen heeft hij zich verdiept in jazz en trompet – het instrument waarmee hij ooit begon – en deze kant van zijn muzikaliteit is steeds meer naar voren gekomen. Het culmineert nu in zijn soloproject, waarin hij zich losmaakt van het vaste kader van rock en een meer open, improvisatorisch en jazz-georiënteerd universum betreedt.
Bekijk hier de videoclip voor de eerste single "A Plea" van het album Honora :