'Genuine Negro Jig' werd oorspronkelijk uitgebracht op 16 februari 2010 en kwam meteen in de top tien van de Billboard Folk-hitlijst en bovenaan de Bluegrass-hitlijst terecht. Het album ontving in 2011 een Grammy voor Beste Traditionele Folkalbum. Het was de eerste van drie releases van de groep op Nonesuch, gevolgd door de EP 'C'arolina Chocolate Drops / Luminescent Orchestrii' (2011) en het voor een Grammy genomineerde 'Leaving Eden' (2012), geproduceerd door Buddy Miller. Het album werd in 2010 door onder andere NPR en Paste geprezen als een van de beste albums van het jaar en stond in 2024 op de Rolling Stone-lijst van de 25 beste country-soulalbums.

"De originele Negro Jig is vijftien jaar later nog steeds actueel, niet alleen vanwege de invloed van de Carolina Chocolate Drops op de Amerikaanse populaire cultuur, maar ook omdat het op zichzelf een uitstekend album is", schrijven Dr. Dwandalyn Reece en Dr. Steven Lewis van het Smithsonian National Museum of African American History and Culture in de nieuwe liner notes.

Carolina Chocolate Drops ontstond nadat Flemons, Giddens en Robinson elkaar in 2005 ontmoetten op de Black Banjo Gathering in Boone, North Carolina. De drie werden opgeleid in de banjo- en viooltraditie van Piedmont door Joe Thompson – een van de laatste muzikanten van zijn generatie die de traditie van de zuidelijke zwarte strijkorkesten voortzette. Hoewel ouderwetse strijkorkestmuziek vaak wordt geassocieerd met blanke muzikanten uit Appalachia, benadrukte Giddens in een NPR-interview dat "twee dingen vaak uit de geschiedenisboeken worden weggelaten: Ten eerste dat strijkorkestmuziek bestond in Piedmont. Ten tweede dat zwarte muzikanten een grote rol speelden in die traditie." De band wilde dat verhaal corrigeren en ervoor zorgen dat de eeuwenoude strijkorkestmuziek blijft voortleven en zich blijft ontwikkelen.