Robin Trower | Come And Find Me

Zelfs nu, terwijl hij de tachtig jaar ingaat, en een leven vol erkenning en een mijlpaal in zijn muzikale carrière achter de rug heeft, is Robin Trower nog steeds op zoek naar de grootste buzz die hij kent. Het begint altijd op dezelfde manier met een Fender Stratocaster en een Marshall-versterker, waarbij bekwame vingers het toetsbord verkennen tot er een riff blijft hangen en een nieuw nummer ontstaat. En van het culturele broedplaatsje van de jaren 60 in Londen met Procol Harum tot het stadionvullende "Bridge Of Sighs" uit 1974 tot het album "Come And Find Me" uit dit jaar: het zijn deze verslavende creatieve momenten die de gitarist vitaal, relevant en eigentijds houden, terwijl zijn collega's worstelen met de grootheid en de ondergang van het verleden.

"Sommigen zeggen dat ik gedreven ben, maar ik denk dat het gewoon de liefde voor het werk is", reflecteert Trower op zijn solocatalogus die miljoenen keren is verkocht en snel de 30 releases nadert (en dan tellen we zijn samenwerkingen met iedereen van Jack Bruce tot Bryan Ferry nog niet eens mee). Ik speel elke dag gitaar, en door gewoon wat te spelen krijg ik ideeën. Ik voel de nummers nooit aankomen. Maar ineens krijg je een glimp van een idee, en dan denk je: 'Oh, wat is dit...?'"